“Niebieskie motyle” Anna Sakowicz – recenzja

Czy rzeczywiście znamy tak dobrze naszych najlepszych, jak nam się wydaje?

Czy rzeczywiście znamy tak dobrze naszych najlepszych, jak nam się wydaje? Powieść “Niebieskie motyle” Anny Sakowicz uświadamia nam, że choć myślimy, że wiemy o nich wszystko, nagle pewne zdarzenia pokażą nam, że nie wiemy tak naprawdę nic.

Tajemnicze zniknięcie czy ucieczka?

Anka, Gosia i Matylda są siostrami.  Jako małe dziewczynki spisały “przysięgę”, że zawsze będą razem. Dorosłe już kobiety, mimo że rzucone przez los w różne miejsca, mają ze sobą bardzo dobry kontakt. Dlatego kiedy w tajemniczy sposób znika jedna z nich – Gosia, cała rodzina zostaje zaalarmowana. Szukając siostry, Anka i Matylda odkrywają coraz to dziwniejsze rzeczy. No bo dlaczego nagle Gosia, malarka z zawodu, zaczęła malować niebieskie motyle? Dziewczyny znajdują też w jej pracowni malarskiej gablotki z takimi niebieskimi motylami, niewystępującymi w Polsce. Co ukrywa ich ukochana siostra? Czy stało się coś złego, czy może zwyczajnie uciekła od rodziny?

Moja opinia o książce

Powieść przypadła mi do gustu już od pierwszej strony. Napisana lekkim piórem, interesująco wprowadza czytelnika do nietuzinkowej historii. Każda kolejna strona intryguje coraz bardziej i bardziej. Razem z bohaterkami próbowałam ustalić, gdzie może znajdować się Gosia. Książka ma w sobie “to coś”, co sprawia, że dosłownie pochłania się ją i nie sposób się oderwać od lektury. Mimo że opisuje poważny problem z nutą kryminalną – zaginięcie osoby to nie błahostka, to jednak nie zabrakło tu scen z humorem, jak na przykład scena libacji w hotelu. No po prostu aż płakałam ze śmiechu. Interesująca fabuła, ciekawi, nie papierowi bohaterowie, wspomniany już humor są wielkimi atutami tej książki.

Kilka słów o autorce


Anna Sakowicz – urodzona w 1972 roku. Ukończyła studia na kierunku filologia polska. Już podczas studiów podjęła pracę jako dziennikarka w szczecińskim “Punkcie Widzenia”. Wiele lat później została doradcą metodycznym nauczycieli oraz redaktor naczelną regionalnego czasopisma pedagogicznego. Pisze powieści obyczajowe:

  • “Złodziejka marzeń”,
  • “To się da!”,
  • “Już nie uciekam”,
  • “Szepty dzieciństwa”,
  • “Niedomówienia”,
  • “Postawić na szczęście”,
  • “Dogonić miłość”,
  • “Na dnie duszy”
  • Niebieskie motyle

Piszę także książki dla dzieci, które są nagradzane:

  • “Leniusiołki”,
  • “Listy do A. Mieszka z nami Alzheimer”,
  • “Wiewiórka Julia i magiczny orzeszek” (ta książka została napisana wspólnie z Emmą Kiworkową).

Inne jej książki to humoreski: “Żółta tabletka” oraz “Żółta tabletka plus”.

Książki: “To się da!”, “Szepty dzieciństwa” oraz “Wiewiórka Julia i magiczny orzeszek” zostały nagrodzone przez portal Granice.pl.

Book obraz autorstwa freepik - www.freepik.com
Read More